looiersgracht

looiersgracht

Doesburgse schakers beginnen simultaan

Dit jaar bestaat DSG, het Doesborghsche Schaakgenootschap, 141 jaar. Sinds mensenheugenis wordt het nieuwe seizoen geopend met een simultaan tegen de clubkampioen. Zo’n simultaan is de ideale manier om de sfeer binnen onze vereniging te proeven. Natuurlijk doe je er aan mee om te winnen, maar tussen de zetten door is er alle tijd voor uitwisseling van ervaringen, overleg, kennismaking.

Dit jaar is de simultaangever Eric Langedijk, die momenteel grotere bekendheid geniet vanwege zijn uitvoeringen van Canto Ostinato dan op grond van zijn ingenieuze matvoeringen. Dat dit niet terecht is, kunt u nu zelf ervaren.

Huisschakers, schakers die vroeger hebben geschaakt maar zijn vergeten dat het ooit hun hobby was en verder iedereen die er prijs op stelt eens een avond na te denken, zijn dan ook van harte welkom.

Op Maandag 1 september
In “ De Bonte Os”
Ooipoortstraat  9
Doesburg
Aanvang 20.00 uur
Deelname gratis.

Simultaan Jan 2012

Voor enige partijen KLIK HIER




















RESULTAAT SIMULTAAN JAN

Jan - Steffen      0 - 1
      Paul         ½ - ½
      Chiel        ½ - ½
      Gastspeler   ½ - ½
      Fons         0 - 1
      Fred         ½ - ½
      Emile        0 - 1
      Robbie       ½ - ½
      Albert       1 - 0
      Joke         ½ - ½
      Joop         ½ - ½
      Patrick      0 - 1
                   _____
SCORE              4½-7½

Jan-Albert
In deze Siciliaan ging het gelijk op tot ik een stuk ruilde voor 2 pionnen. En zoals Robbie al zei: “Dit is meestal niet goed, als er geen goede aanvalskansen tegenover staan” Dit bleek ook nu dus; ik werd opgerold.

Jan-Patrick
Ik speelde weer eens Scandinavisch (e4 – d5) tegen Jan. We schoven wat stukken naar goede plekken.
Jan rockeerde al snel op zet 7; ik wachtte nog even omdat ik veld d4 onder controle wou hebben en rockeerde pas op zet 16.
Op zet 14 viel ik de toren van Jan aan die hij op b1 had gezet. Hij speelde hierop d3 ipv het door mij sterker geachte Lb2. Hierdoor kreeg Jan een mindere pionnenstructuur. Mijn stukken konden beter samenwerken. Ik kwam een pion voor te staan, maar moest uitkijken voor een lastige penning. Ik rockeerde, verdubbelde de torens en niet zoveel later had Jan er niet zoveel zin meer in.

(Geen zin meer in? Ik zag er geen gat meer in: pion achter, een open lijn waarop twee vijandelijke torens stonden, geen aanknopingspunten, geen plan. Jan)

Jan-Emile
Jan en ik speelde onze goede oude bekende gesloten Siciliaan, waarbij zwart op f4 voor de verandering f5 speelde , twee paarden van wit terug kon sturen en gemakkelijk spel kreeg. Jan was zo aardig om een paardoffer aan te nemen, waarna ik hem mat kon zetten.

Jan-Joop
Jan en ik speelden de vertouwde Siciliaan; een opening die we regelmatig op het bord hebben bij het vluggeren. Dan ga je al gauw iets anders proberen om Jan niet op de automatische piloot te laten draaien. Lang ging het gelijk op. Maar op de tiende zet al f5 spelen gaf blijk van veel ongeduld van mijn kant. Het daarna inslaan op e4 maakte de zaak alleen maar vervelender voor zwart. Gelukkig maakte Jan daar niet optimaal gebruik van. Het door Jan laten slaan van mijn loper op g7 was ook al geen goede gedachte. Daarna ging ik helemaal op avontuur en sloeg ik enthousiast met mijn toren op zijn loper in met de gedachte dat daarna een uitgebreide slagpartij zou volgen waaruit ik iets beter uit te voorschijn zou komen. Ook hier maakte Jan geen optimaal gebruik van de hem geboden kansen, maar hij stond ondanks dat toch iets beter. En toen begonnen we langzamerhand aan het eindspel. Door wat slordige keuzes raakte ik langzaam twee pionnen achterop en kon er tegen het eind weer eentje terug winnen. Het eindspel dat daarna op het bord verscheen was voor ons reden om remise overeen te komen. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat Fritz duidelijke winstkansen voor wit zag. Gelukje voor mij.

Ravensteijn - Brouwer.
De voorzitter begon met wit zijn stimultaan partij tegen Brouwer.
Brouwer vond dat Ravensteijn wel weer heel snel langskwam.
Jan startte een aanval op pion f 7 met drie stukken met daarbij de dame op h5. Deze dame was daardoor niet zo actief.
Brouwer kon deze aanval met 3 stukken pareren zonder dame , die actief in de linies van Ravensteijn werd, wat hem 2 pionnen opleverde en het initiatief. Doordat zwart zijn loper gedekt tussen de dame en de toren van wit kon plaatsen gaf wit het op.

Jan-Fons
Jan vermoedde al iets want hij zei dat ik deze avond historie kon schrijven.
Na een ietwat rommelige opening stond ik eerst iets voor en opeens een stuk tegen twee pionnen achter.Hoe dat gekomen is kan ik niet meer reconstrueren, maar deze situatie komt mij wel bekend voor.
Door een simpel pionzetje in het centrum keek mijn loper naar een ongedekt paard op de a-lijn.
Ik denk dat Jan geen zicht op de a-lijn had, want bij de volgende beurt heb ik dat paard maar gepakt.
Ik wilde de loper graag weer in het centrum hebben en Jan werkte hieraan mee want hij zette het andere paard ongedekt, maar wel met schaak, op de plek waar ik de loper wilde hebben.
Die heb ik toen ook maar gepakt, want Jan had weer de a-lijn waar de loper nog stond over het hoofd gezien.
Ik stond nu 2 stukken voor en Jan zag wel in dat dat teveel was en gaf heel sportief op.
Jan, bedankt maar let in het vervolg zelfs tegen mij wel op de a-lijn.

Jan vs Joke ½ - ½
Jan begon voortvarend met een veel betere opening dan ik (Frans meen ik), ik deed daar iets verkeerd, waardoor ik eigenlijk bijna de hele partij flink onder druk stond. Meerdere keren bedacht ik me: ‘hoe kom ik hier in vredesnaam nog goed uit?’. Ik weet niet of ik nou zo goed verdedigde of dat Jan toch zo nu en dan iets over het hoofd zag, maar ik kwam er wel uit. In die periode kon ik zelfs meermalen een pion pakken, maar ik durfde niet goed, omdat dan Jan z’n pionnen daar wegwaren en hij met zijn torens daardoor vrij baan had op mijn koningsstelling. Maar zo tegen het einde van de partij kwam ik eindelijk uit die onderdrukking vandaan. Ik kwam zelfs een pion voor en we belandden in een eindspel met pionnen. Daar ik dat altijd wat moeilijk vind, dacht ik, kom, ik bied remise aan, ‘ns kijken of Jan dat ook wil. En ja, dat wilde Jan wel…. Hij vond overigens dat hij dat wel verdiend had, nadat hij al die tijd de aanval had gehad maar er nu toch niet beter voor stond. Het kan zijn dat hij eigenlijk had moeten winnen, maar hij deed dat niet! Hihi Misschien had ik zelfs nog kunnen winnen, als ik het eindspel perfect uit had gespeeld. Maar ja, je kunt niet alles hebben hè? ;-) En ik vond het wel prima zo.

Voor enige partijen KLIK HIER

Simultaan Robbie 19-9-2011

Robbie - DSG:   8 - 3

Ondanks twee afmeldingen wegens vakantie en huwelijk van een zoon, was het aantal optimisten dat aan het begin van de avond nog het idee had tegen Robbie enige kans op succes te hebben, verrassend hoog. Behalve acht ouwe getrouwe DSG-rotten schitterden door aanwezigheid Bent - de zoon van Frank S -, good old Herman Starink en Joke, Doesburgs hoop in bange tijden.

Om tien voor half negen werd de eerste zet gedaan en al gauw was duidelijk dat Robbie er zin in had. In hoog tempo ging hij langs de borden en amper had je je zet genoteerd of daar stond ie al weer. Vreselijk! Tijd om even een kop te halen of een sigaret te roken kreeg je nauwelijks, laat staan dat je op je gemak met je buurman kon overleggen wat de beste voortzetting zou kunnen zijn.

Om kwart voor elf had hij de klus geklaard. 7 Overwinningen, 2 remises, 2 nederlagen.
Een score van 72,3%. Door Robbie gebruikte bedenktijd per partij: 13 minuten en een paar seconden. Hier had een kampioen huisgehouden. Klasse, meneertje.

Uitslagen:

Robbie – Paul           0 – 1
       - Bent           ½ - ½
       - Steffen        1 - 0
       - Fons           1 - 0
       - Albert         1 - 0
       - Jan            1 - 0
       - Emile          ½ - ½
       - Joke           1 - 0
       - Chiel          1 - 0
       - Herman S       0 - 1
       - Patrick        1 - 0

Simultaanimpressies Robbie – DSG.

Bent: Ik kwam redelijk uit de opening Nadat Robbie het initiatief had gekregen, rokeerde hij lang waardoor ik de aanval en het initiatief kreeg. Ik won nog ergens een pion. Maar enkele zetten later werd na zetherhaling de vrede getekend.
Albert: In de opening speelde ik weer eens te onnauwkeurig. Waardoor ik al snel een stuk achter kwam. Tegen Robbie is dat fataal. Ik kwam steeds meer in de verdrukking en moest opgeven.
Chiel: We kwamen goed uit de opening en wisselden vrij vlug de paarden en de lopers af. Er bleef een groot aantal pionnen over waardoor we een leuk eindspel kregen. Robbie wikkelde beter af dan ik zodat hij een Koning + Toren overhield.
Steffen: Robbie heeft gewoon verdiend gewonnen. Zijn snelheid brak mij.
De opening verliep rustig, totdat Wit 2 stukken had gericht op een pion.  Zwart wist die pion nog wel te redden, maar daarmee niet de wedstrijd! Wit kreeg vat op de zwarte stelling en sloeg 2 pionnen weg. Stukken afruilen en een meerderheid aan pionnen die rustig maar gestreng voorwaarts liepen,  werden fataal voor Zwart.
Knap gedaan van Wit!
Jan: Nauwelijks had ik mijn elfde zet genoteerd of daar stond ie al weer. Ik pakte mijn Paard
op f8, wat goed was, maar zette het in mijn verbouwereerdheid niet op f6, wat goed was,
maar op e7, wat fataal was. Nu blokkeerde ik mijn Loper op f8 en Robbie kon grijnzend met een Paard schaak geven op d6. Die grap kostte me twee pionnen en een stuk. En de partij, natuurlijk.
Emile: Na een d4-opening kwamen er twee symmetrische stellingen op het bord waarbij al snel de Lopers en de Dame werden afgeruild. Robbie kwam een pion voor, maar gaf die in het eindspel terug, waarna een remisestelling ontstond. En zo bleef het.
Joke: Vrij vlot kwam ik met drie pionnen achter elkaar te staan, verticaal dus. Verder lange tijd gelijke stand. Mijn Paard en zijn Paard + enkele pionnen bleven over, waarna Robbie met zijn pionnen uiteindelijk beter kwam te staan en kon doorlopen. Zover heb ik het maar niet laten komen…
Herman: Damegambiet leidde naar zwarte Torenaanval op de a-lijn die door Wit werd afgeslagen. Vervolgens kwam er een witte opmars met twee paarden langs de open a- en b-lijn. Die leidde tot een aanval op de achtergebleven zwarte c-pion.  Die kon doon door Zwart worden afgeslagen, waarna de Dames werden geruild. Vervolgens omsingelde Zwart een wit Paard dat nergens meer heen kon. Zwart wist de witte c-pion te veroveren en te behouden en veroverde nog een tweede pion. De witte Koning, die ver was opgerukt, moest terug. De zwarte Koning achtervolgde zijn witte collega en veroverde een derde pion. Toen gaf Wit op.
Patrick: In een prima stelling, alle stukken stonden goed, koos ik voor een agressieve Damezet. Ik gaf bewust een randpion want ik verwachtte daarna nog beter te staan. Helaas moest ik de Dames ruilen na twee schaakjes van Robbie. Mijn Koning stond nu ook minder prettig en de partij kantelde. Niet veel later stonden mijn stukken door deze Koning elkaar in de weg. Ik ging op zoek naar een Schwindel, maar hierdoor verloor ik een stuk waarna het wel gebeurd was. Robbie speelde het rustig uit.
Fons: Ik had Robbie gevraagd om met e2-e4 te openen en dat deed hij. Mijn plan was om deze openingen afgelopen zomer te bestuderen en à la Herman Rensen te gaan spelen. Daartoe had ik van Paul een boek geleend en dat heb ik een half jaar hier in huis gehad. Achteraf gezien had ik het boek toch vaker dan een keer moeten openen. Verder ging het zoals ik gewend ben, geen grote blunders, maar na de opening zag ik al dat Robbie dusdanig afruilde dat we wel lang evenveel stukken hadden, maar dat die van mij niet goed stonden. Verder verdwenen ineens de stukken vrij snel van het bord, zodat verder spelen zinloos was en ik Herman Staring kon gaan helpen.


Simultaan Patrick 2009

Wedstrijdverslagjes van de simultaan,  
geschreven vanuit de optiek van de zwartspeler.

Patrick – Frank S: 0 – 1
Na 1. d4, g6! 2. Lg5, Lg7 voorkwam ik Patricks lijfvariant en kwamen we in een soort Koningsindische/Benoni-achtige stelling waarbij zwart een prachtige loper op g7 had. Toen Patrick ook nog zijn zwartveldige loper afruilde tegen een paard en het centrum openging, kwam zwart veel beter te staan. Uiteindelijk brak Zwart door het centrum met zijn c-pion en verloor Wit geforceerd een stuk op de 19de zet. 0 – 1

Patrick – Joop: 1 – 0

Al snel in de opening kon Patrick een pion winnen, maar hij verkoos een actievere stelling. Daarna zag ik een mooie aanval met twee stukken, maar die werd door Patrick perfect gepareerd. Leermoment voor mij: mijn aanvallend stukken meer ondersteunen.
Patrick kwam een stuk voor, als compensatie kreeg ik twee pionnen die moeilijk te verdedigen waren. Eén viel, de ander werd een keiharde vrijpion. Op het moment suprême de pion te snel willen laten promoveren. Stom, stom, stom!! Winstkans weggegeven.

Patrick – Steffen: 1 – 0

Zwart begint met een Dameaanval, maar die levert niet veel op.
Wit brengt Loper en Dame in stelling op f7, waardoor Zwart e6 moet spelen. Dat leidt tot loperverlies doordat Wit met zijn Paard een vork kan geven. Dan offert Wit een Paard op e6 voor een sterke aanval en het breken van de stelling.. Als Wit zijn andere Paard er weer bij heeft gehaald, wordt zwarts verdediging geheel opgerold met mat als gevolg.

Patrick – Frank vdR: 1 – 0
Gesterkt door de lessen van frank, begon ik aan de partij. Patrick begon met het voorspelde d4, dus dat beloofde veel. De zojuist doorgenomen zetten duizelden door het hoofd. Met een mix van openingsstrategieën hield ik mij staande. Het leek een tijdje redelijk gelijk op te gaan. Met slechts 1 pion achterstand doorzag ik Patricks aftrekaanval met schaak en damewinst. Het half uur bedenktijd dat ik nodig had om hier uit te komen, werd me niet gegund. De gekozen oplossing maakte de afloop niet minder dramatisch, hetgeen mij noopte het bijltje er bij neer te gooien.

Patrick – Robbie : 0 – 1

Na een enerverende opening kwam ik een pion voor. Even later zag Patrick iets over het hoofd en haalde ik de tweede op. Na een poosje en nog een pion werd het penibel en kon Patrick uiteindelijk opgeven.

Patrick – Giel: 1 – 0

Na een rustige opening waarbij op de zesde zet loper en paard werden geruild, kwabbbelde het een hele tijd door een goed middenspel, waar ik redelijk maar niet goed uitkwam. Na stukken- en pionnenomruil kwam ik er slecht uit en gaf op.

Patrick - Jan: 0 – 1

In de opening offerde ik heel bewust mijn e-pion om wat ruimte voor m’n stukken te krijgen. Dat was veel minder snugger dan ik dacht, want Patrick kreeg daardoor een stevig en dreigend pionnencentrum. Maar gelukkig overzag hij rond de 25ste zet een tussenschaakje, wat hem een Toren kostte. En zie nu toch aan!... Wat een ruimte op de g- en h-lijn…. Wat een mooie open f-lijn…. Wat een goed idee om op de zesde zet een pion te offeren…Mat was nu nog een fluitje van een cent.

Simultaan Patrick 2007

Patrick verslaat DSG met 7 - 4.

"De Bonte Os" waarnaar we uitgeweken waren, bleek een prima locatie te zijn.
Veel ruimte, goed licht, prettig zittende stoelen. Alle aanwezigen waren het er over eens dat dit ons clublokaal moet worden.


Een klein minpunt was de opkomst die aan de matige kant was. De voornaamste reden hiervoor was het late moment waarop datum, plaats en tijd naar buiten werden gebracht, waarvoor ook redenen waren. Diverse belangstellenden, zowel van binnen als van buiten de club, moesten verstek laten gaan wegens verjaardagen, familiebijeenkomsten, vakantie en andere verplichtingen.
Dat geeft dan wel weer hoop voor de volgende simultaan die we zullen organiseren.

De simultaan zelf


Groot was de opkomst dus niet, sterk was ze wel. Aanwezig waren onder andere Frank S. en Eric, de 2 vorige clubkampioenen, eerste-team spelers Robbie en Paul, en niet te vergeten Chiel, de nooit te onderschatten outsider.
Wanneer je er een van hen in een reguliere partij tegenover je krijgt, belooft dat al een zware avond te worden, laat staan als je het tegen dit hele stel moet opnemen. Maar Patrick hield zich bewonderenswaardig staande.
De eerste die hij versloeg was Bent, een zoon van Frank. Voor Bent duurde het allemaal lang. Hij verloor eerst zijn concentratie, toen wat pionnen, daarna de partij.
De tweede partij die beslist werd, was die tegen Chiel. Patrick gaf zijn Dame weg en wat je Chiel geeft krijg je nooit meer terug.
Paul was dicht bij mat en Patrick dicht bij winst. Maar mat zat er niet in, wel eeuwig schaak of herhaling van zetten. Remise dus. Daarna legden Jan en Albert geruisloos het loodje en hun koning om. (3,5 - 1,5 voor Patrick).
Tegen Eric dacht Patrick dat hij een geofferd stuk terug kon winnen, maar hij overzag een tussenschaakje.
Dat offeren werkte aanstekelijk. In een moeilijke stelling offerde Frank een stuk. Of hij er voldoende compensatie voor kreeg was niet duidelijk, maar Patrick ging akkoord met remise.


Robbie won eerst een pion en toen nog een en toen... winst voor Robbie dus. (Patrick - DSG: 4 - 4).
3 Partijen waren er nog aan de gang. De enige vrouw onder de aanwezigen hield lang stand. Patrick won een Toren, die hij wat later weer teruggaf. Maar Patrick had een machtig Paard dat hongerig bleek en als een soort Pacman al haar pionnen opslokte, terwijl de enige vrouw onder de aanwezigen een machteloze Loper had.
Leuk was de partij tegen Steffen. Patrick won een stuk tegen een handje pionnen. Ze verzeilden in een eindspel dat het verdiend om opgenomen te worden in een hoofdstuk " matbeelden met Paard en Toren".
Dit was de eindstand:


Van iedereen hield Joop het het langste vol. Het was een ingewikkelde partij die uitmondde in een ook al ingewikkeld dubbel toreneindspel. Voor Joop was het te ingewikkeld.

En zo konden we na 3 uur en 45 minuten de balans opmaken.
Patrick - DSG: 7 - 4. Een score van 68.1%.

Niet gek, Patrick.

Eric en Jan.

Via de volgende link een impressie van de simultaan, de lokatie, de deelnemers en de toeschouwers.

Frank S.


Fotoverslag>>