Openingssimultaan Robbie – DSG 14 september 2026

 

Vrijdag 24 september stond de traditionele openingssimultaan van de kampioen van het vorige seizoen tegen de spelers van DSG en geïnteresseerden op het programma.

De opkomst was met 16 tegenstanders net iets groter dan in de simultaans tegen Patrick en Jaap in het vorige seizoen. De 13 spelers van DSG waren aangevuld met een drietal sterke spelers waarvan twee uit Dieren, Henk Bergsma en Dick van Rumpt en een aanstormend talent uit Doesburg Olle Sekhuis. Kortom, het werd Robbie zo moeilijk mogelijk gemaakt.

Sowieso zijn de laatste simultaans bij DSG moeizaam verlopen voor de kampioenen. Vorig jaar eindigden de simultaan van Patrick en Jaap, beide in gelijk spel (6-6 en 7-7). Dus Robbie wist wat hem te wachten stond.

Aanvankelijk kabbelde de strijd rustig voort en tot een uur of tien waren er nog geen beslissingen gevallen, daarna begonnen de eerste uitslagen binnen te druppelen;

Robbie – Adri; 0-1, Robbie – Jaap; 0-1, Robbie - Paul; ½ - ½ , Robbie – Dick 0-1 … Zou het dit jaar een zware klap voor de clubkampioen worden? Zou hij dit te boven komen of zou dit leiden tot een instorting van Robbie waarna hij geen schaakstuk meer kon zien en verloren zou zijn voor DSG1? Allerlei doemscenario’s schoten in mijn hoofd voorbij.

Toen vielen de uitslagen nagenoeg stil, tot ongeveer tegen 11.00 uur.

Op dat moment  leidde Joop (met een mooie winst tegen Robbie) een lawine van uitslagen in. Met daarbij onder andere de winst van het jonge talent Olle Sekhuis op Robbie. De eerste OTB-partij van Olle! Winnen van de clubkampioen van DSG! Wel in een simultaan, maar toch, je kunt je clubschaak-carrière slechter beginnen!  Gefeliciteerd Olle!

Getergd begon Robbie in die fase de stand wel langzaam gelijk te trekken. Begon de collectieve moeheid toe te slaan? Had Robbie ergens een verborgen energiebron opengebroken? Een mooie comeback volgde tot de stand 7 ½ - 7 ½ op de teller stond en er nog maar een partij bezig was. Hoe spannend kan het worden?

De laatste der DSG-ers was de man met het grootste uithoudingsvermogen, onze secretaris, Erik, die een, toch voor hem zeer gunstig, eindspel met ongelijke lopers op het bord wist te krijgen. Winst voor Erik ?! of toch remise?

Hij leek Robbie op het verkeerde been te gaan zetten maar omdat Erik de enige overgebleven speler was, diende Erik natuurlijk a tempo te zetten en daar wist Robbie handig gebruik van te maken. Na een onnauwkeurige zet van Erik en een paar venijnige schaakjes, met de net een zet eerder tot dame gepromoveerde pion, wist hij Erik’s, ook zojuist tot dame gepromoveerde pion, te winnen.

Toch nog een winst voor de simultaangever en daarmee de eindstand 8 ½ -7 ½ voor Robbie. Een nipte winst voor de kampioen van vorig jaar. Gefeliciteerd Robbie!

Frank.

Alle uitslagen Simultaan

Robbie – DSG / overige geïnteresseerden

1.	Fred	1-0
2.	Junus	0-1
3.	Chiel	1-0
4.	Harry	1-0
5.	Jan R.	1-0
6.	Paul	½ - ½
7.	Olle	0-1
8.	Erik	1-0
9.	Dick	0-1
10.	Henk	1-0
11.	Frank	0-1
12.	Joop	0-1
13.	Albert	1-0
14.	Gerard	1-0
15.	Adri	0-1
16.	Jaap	0-1

 

 

4^e ronde externe competitie 

OPC 1 (Doorwerth) – DSG 1

Voor een uitgebreid verslag KLIK HIER

of ga naar 

Externe competitie > DSG in de SOS

Opening 2026 met simultaan tegen Patrick

 

Hoe kun je beter het nieuwe jaar starten dan met een schaaksimultaan?
Zo ook op 5 januari bij DSG, waarbij een twaalftal leden het opnamen tegen de medekampioen van 2024-2025, Patrick van Waardenburg. Hoewel niet de 14 tegenstanders waren waar Jaap in september mee moest afrekenen, maar met 12 tegenstanders was het zeker een hoge opkomst gezien de heersende gladheid en andere sneeuwperikelen.

Patrick startte de wedstrijd vol overtuiging en deed het goed, waarbij de eerste remise na 1.5 uur tegen de medekampioen Jaap viel. In een misschien wat betere stelling voor Jaap greep Patrick zijn kans met een remisevoorstel. Zeker een goed en slim begin. Echter niet lang daarna volgde een eerste verlies. Ditmaal tegen Frank waarmee het 0.5-1.5 voor DSG werd.
Patrick kwam daarna goed terug met een winst op Gerard die ergens in de partij een stuk kwijtgeraakt was. 1.5-1.5 dus. Verder stonden de borden redelijk tot goed voor DSG, met hier en daar zeker ook kansen voor Patrick. Zijn tijdverbruik wees echter ook op moeilijkheden voor onze kampioen.

Na 2.5 uur spelen kwam de wedstrijd even in een stroomversnelling. Bij Chiel kwam plots een mat in 3 op het bord, dat Patrick natuurlijk niet ontging, en ook Adri en Jan Schouwenaar waren een of meerdere stukken verloren en speelden een verloren wedstrijd. Bij Koert (2 pionnen voor een stuk) en Fred zag het er echter lastig tot slecht uit voor Patrick, maar konden zij het ook afmaken?
Kort daarop gaf Jan Schouwenaar op, terwijl zijn buurman, Jan Ravensteijn een gedegen remise afdwong. Patrick liep daarmee uit naar een 4-2 voor hem. Daarna moesten Adri en Albert eraan geloven. Beide verloren in een moeilijk middenspel ergens een stuk en gaven, na nog wat pogingen het tij te keren, op. Daarentegen pakten Koert en Fred het goed aan en dwongen Patrick in een eindspel met sterke toren-manoeuvres op de knieën. 6-4 voor Patrick met alleen nog Joop en Erik aan het spelen. Joop en Erik hadden zich kranig verdedigd terwijl Patrick langzaam het grip op deze partijen aan het verliezen was. 

Het is niet duidelijk of een vochtgebrek (te weinig drinken) of het enthousiasme van de omstanders het uiteindelijke “Wonder van de Coehoornsingel 9” deed plaatsvinden maar het geschiedde!
Joop had het initiatief waarbij op een gegeven ogenblik een snelschaakwedstrijd leek te ontstaan die Joop, met wat haperingen, toch in zijn voordeel besliste. Hij kon Patrick in een Toren + Dame eindspel op de knieën dwingen.
Erik kwam zelfs terug in een eindspel met een paard en 4 pionnen tegen een loper en 5 pionnen. Patrick greep ergens mis in het eindspel, verloor de loper en moest zich uiteindelijk gewonnen geven.

Eindstand:
Patrick tegen DSG; 6-6.

Uiteindelijk een bijzonder resultaat wat nogmaals laat zien dat een simultaan een lastige schaakvorm is. De leden kunnen met een 7-7 tegen Jaap aan het begin van het seizoen en deze 6-6 tegen Patrick tevreden terugkijken op een revanche tegen de kampioenen van het vorige seizoen.

Bedankt voor de leuke partijen Patrick!

Simultaan Jaap

  Simultaan Jaap – DSG: 6 - 3

De jaarlijkse simultaan tegen onze clubkampioen vond dit jaar enkele weken later plaats dan gebruikelijk, omdat Jaap wegens gezondheidsredenen in Frankrijk was neergestreken. Ik verdenk hem er echter van dat hij daar toch vooral zijn openingsrepertoire heeft doorgenomen en wat aan snelwandelen heeft gedaan, want de voortvarendheid, de snelheid en de trefzekerheid waarmee hij langs de borden stoof, waren indrukwekkend. Had je net je zet gedaan, dacht je dat je wel even een kop koffie kon halen, kwam je weer terug bij je bord, stond Jaap er ook weer. Verschrikkelijk. Deed je op goed geluk maar wat. En dat tempo hield hij er tot op het einde in. 

Zo vielen er vele slachtoffers: Bert, Erik, Gerard, Jan. Onder de druk hielden Paul, Koert, Joop en Albert moedig stand en zij wisten een remise uit het vuur te slepen. De eer werd gered door Chiel die als enige van Jaap wist te winnen..

En zo was even voor elven in recordtijd de strijd beslist.

Met een score van 66,66% liet Jaap zien dat hij niet ten onrechte clubkampioen werd.

Goed gedaan, mijnheer.

 

2022 Patrick - DSG: 6 - 5

Na twee weken van wuftheid, waarin het er vooral om ging weer gevoel voor de stukken en hun mogelijkheden te krijgen, en na een ALV die nu eenmaal moet, konden we afgelopen maandag dan eindelijk achter het bord gaan zitten voor een serieuze partij: simultaan tegen Patrick, de huidige clubkampioen. 

De opkomst was verheugend. Robbie, Bert en Maksym ontbraken, maar daar stond dan weer tegenover dat Frank er wel bij was en dat Erik na lange tijd van afwezigheid weer acte -de-présence gaf (en hoe, zoals je straks nog kan lezen als je hier niet afhaakt).

Patrick begon zoals we van hem hadden kunnen verwachten: rustig, een gedegen stelling opbouwend, de tijd nemend, zodat er om 22.00 uur pas één partij beslist was, die tegen Frank, die al snel afgelopen was. Dat begon zo: 1. e4, c5; 2. b4, cxb4. Daarna speelde Frank 3. .., d5 en twee zetten later kon hij een schaakje geven waarmee hij ook de Toren op a1 aanviel. Omdat Patrick er niet in slaagde die Dame op a1 in te sluiten, ging de winst naar Frank. (De complete partij vind je in onze database of door hier te klikken).

Erik, terug van een langdurig coronareces, kwam in een eindspel terecht waarin hij zowel als Patrick beiden twee pionnen hadden met promotiepotentie. In de strijd tussen een alpha en een bèta rekende  bèta, Erik dus, het best en promoveerde als eerste, wat vodoende was voor de winst.

Albert en Paul kwamen wat beter te staan en boden in die wat betere stand remise aan en zo hoort het. Remise bied je niet aan omdat je bang bent te verliezen, maar omdat je niet zo goed weet hoe je moet winnen.

Jaap ging voor Wild West en Patrick ging daarin mee. Dat leverde een boeiend gevecht op met dreigingen over en weer, wat me allemaal boven de pet ging en dat ik weer begreep toen Jaap een Dame had en Patrick niet.

Bij mij ging de strijd lange tijd gelijk op, totdat Patrick met een verkeerde pion afruilde. Dat leverde me een pion op en open lijnen voor de meeste van mijn stukken en even na twaalven was de winst binnen.

Zo haalde DSG vijf punten binnen, maar Patrick, die de overige partijen won, zes.

Al met al was de simultaan weer een aardig begin van het nieuwe seizoen en waren we blij dat we Patrick de gelegenheid konden geven om te bewijzen dat hij niet per ongeluk clubkampioen is geworden.

Uitslagen:

Gewonnen werd er door Frank, Erik, Jaap en Jan,

remise speelden Albert en Paul,

Chiel, Fred, Gerard, Joop en Koert verloren.

2017 Patrick - DSG: 6 - 4

Vakantie, werk en andere verplichtingen maakten dat de opkomst niet overweldigend was, maar ook tegen tien tegenstanders ga je als simultaangever niet echt een relaxte avond tegemoet.
Al gauw bleek dat Patrick de uitdaging serieus opnam. Al vanaf het begin nam hij ruimschoots de tijd om te bepalen welke openingszet hij zou kiezen en zo ging hij lang door: weloverwogen.  Zijn eerste overwinning boekte hij vrij snel op Fons, daarna duurde het tot 23.00 uur  voor na 26 zetten de volgende beslissing viel: remise tegen Robbie. Een half uurtje later kon Patrick weer vier remises bijschrijven: tegen Fred, Paul, Chiel en Emile en een winstpartij tegen Joop. Toen had hij alleen nog met Erik, Guyliano en Jan te maken. Erik maakte het hem knap lastig, maar het hoge tempo waarin Patrick aan het eind weer aan de borden verscheen, brak hem op en dwong hem tot overgave. Guyliano had een stuk geofferd in ruil voor wat pionnen en kreeg er een levensgevaarlijke aanval. Lang leek hij op de winst af te gaan, maar met kunst, vliegwerk en bravoure wist Patrick er toch nog remise uit te slepen.
Jan was om 23.55 de enige die Patrick tot opgeven dwong. Vanuit de doorschuifvariant van de Caro-Kann kwam een scherpe opening op het bord, waarin Jan geleidelijk aan in het voordeel kwam. Toen hij de winnende combinatie niet uitvoerde, had hij een kleine onnauwkeurigheid van Patrick nodig om twee pionnen te kunnen winnen. Dat voordeel gaf hij niet meer uit handen.
Al met al was de simultaan weer een aardig begin van het nieuwe seizoen en waren we blij dat we Patrick de gelegenheid konden geven om te bewijzen dat hij niet per ongeluk clubkampioen is geworden.

Uitslagen:
Gewonnen werd er door Jan
Remise speelden Robbie, Fred, Paul, Chiel, Emile en Guyliano
en Fons, Joop en Erik verloren.

Tony – DSG: 4½ - 4½

Vakantie, werk, opleiding en andere verplichtingen maakten dat de opkomst dit keer aan de lage kant was, maar dat werd gecompenseerd door de kwaliteit ervan. Als je naar de uitslagen kijkt, wordt dat wel duidelijk. Ook was duidelijk dat het voor Tony geen gemakkelijke avond zou worden en dat werd het ook niet. Tot even na elven moest er worden geploeterd om kleine voordeeltjes vast te houden, kleine nadeeltjes zien te compenseren, aanvallen te pareren en zelf consequent uit te voeren. En hoewel hij er zijn tijd voor nam, speelde hij in feite negen rapidpartijtjes tegen tegenstanders die ruim twee uur bedenktijd hadden.

Hadden we van te voren een toto georganiseerd, dan hadden we niet veel verdiend, want de uitslagen waren tamelijk voorspelbaar. Alleen de winst van Joop sprong eruit, maar die kreeg in het middenspel een Toren cadeau, al pleit het weer voor hem (Joop dus) dat hij dat voordeel niet meer uit handen gaf.
Al met al was de simultaan weer een aardig begin van het nieuwe seizoen en waren we blij dat we Tony de gelegenheid konden geven om te bewijzen dat hij niet per ongeluk clubkampioen is geworden.

Uitslagen:
Gewonnen werd er door FrankS, Robbie en Joop,
Remise speelden Patrick, Henk en Fred,
Jan, Chiel en Albert verloren.

Robbie – DSG: 5½ - 7½

Dat was weer een genoeglijk begin van het schaakseizoen, de simultaan van afgelopen maandag.

Of het voor Robbie ook zo’n genoeglijke avond was, weet ik niet, want hij trof zware tegenstand.

Het eerste team was compleet aanwezig, EricL en FrankS waren van de partij en ook Tony, een ASV- lid met een rating van rond de 1800 meldde zich als tegenstander. En laat ons ook Jacob, het veelbelovende zoontje van Eric niet vergeten. Wat Robbie ook niet meezat, was dat er deze avond opvallend serieus geschaakt werd. Wordt er doorgaans bij de simultaan tussen de zetten door flink wat afgepraat, deze avond had je vaak minutenlang een speld kunnen horen vallen als die gevallen was.  

Dat Robbie het zwaar zou krijgen, werd al snel duidelijk toen hij al in de opening van Fred verloor.  Wat later zette Patrick ons op  een 2- 0 voorsprong. Daarna duurde het lang voor er beslissingen vielen. Henk, EricL Steffen en Paul speelden remise, Jan, Tony en FrankS wonnen en Chiel, Jacob, en ErikV verloren.

Toen was het even na elven en alleen Albert was nog bezig. Die had een veelbelovend eindspel op het bord, maar hij speelde nu geen simultaan meer, maar één op één. Dit wist Robbie, die zich in de vakantie met eindspelstudie had beziggehouden, bekwaam remise te houden.

Eric tegen de rest: 12 – 6

Als een goed begin het halve werk is, dan kunnen we van het komende seizoen nog heel wat verwachten. Ik kan mij niet herinneren dat,  in de 17 jaar dat ik nu lid ben van onze club,  de opkomst bij de simultaan zo groot geweest is als afgelopen maandag. Om te beginnen waren er 14 eigen leden opafgekomen, waaronder Fons die weer van zijn operatie hersteld is en van iedereen verreweg de gezondste indruk maakte. 

Daarnaast waren er ook nog drie belangstellenden van buitenaf  komen opdagen en het totaal van uitdagers werd vol gemaakt door Max (Donk) die we het best als intentioneel lid kunnen beschouwen. 

Zeventien man + één vrouw hadden dus achter de borden plaatsgenomen met de bedoeling Eric het leven zo zuur mogelijk te maken. Zoals uit de kop boven dit verslagje al blijkt, zijn ze daar maar ten dele in geslaagd. Tegen negenen, toen er zo’n zet of 14, 15 waren gespeeld, had Eric al de eerste 1½ punt binnen.  

Jan gaf tot vreugde van Joop als eerste op ( Hé Jan, sorry hoor, dat was omdat ik bang was de eerste te zijn met een nul, want mijn stelling na de opening was niet echt om vrolijk van te worden.), Paul bood met een stuk meer remise aan, wat Eric dankbaar accepteerde. 

De overigen toonden zich strijdlustiger en het duurde tot een uur of tien voor er weer partijen werden beslist. Ook daarna werden er partijen beslist, maar de tegenstand was taai en rond half twaalf speelde Eric nog tegen zeven borden. Uiteindelijk zou het nog tot half één duren voor de balans kon worden opgemaakt. Tien van zijn achttien partijen bleek Eric toen gewonnen te hebben. Bij de acht die hij niet won, was de uitslag in veel gevallen opmerkelijk. Na zijn remise tegen Paul, was de volgende die het punt met hem deelde:

Joke. Ik weet zeker dat die in de vakantie geen schaakboek heeft ingekeken, maar wel veel gezeild heeft. En bij dat zeilen, vrienden, waait een frisse wind door je hersens die alle stof op je synapsen eraf blaast. Dat maakt de weg vrij voor nieuwe, snellere verbindingen, Daar krijg je een heldere, frisse kijk van op de dingen. Dus als ik jullie een goeie raad mag geven: weg met al die schaakboeken en –cursussen. Ga zeilen als je je rating wil opvijzelen!! 

Daarna legde Eric het loodje tegen Jaap Glazenburg, de man die vorig jaar bij ons een kijkje kwam nemen en geen lid werd omdat hij niet van Senseo-koffie houdt, maar die wel een rating van tegen de 1900 heeft en dus wel een potje kan schaken, zodat het feit dat hij de eerste was die Eric tot overgave dwong, niet uit de lucht kwam vallen.

Iets later haalde Henk een punt binnen voor de rest. Van hem weten we inmiddels dat hij een gedegen en gewiekste pot speelt en dat hij moeilijk te verslaan is, maar dat is toch weer iets anders dan Eric mat zetten.

Albert heeft de afgelopen maanden niet gezeild. Op gezette tijden houdt hij zich middels Chess Tutor bezig met de bestudering van Stap 3. Daaraan heeft hij in ieder geval een goed gevoel voor matdreigingen en voor de uitvoering daarvan overgehouden en dat liet hij in zijn partij tegen Eric zien: mat in drie uit het boekje. Goed gedaan, Albert. Nu nog gaan zeilen en ik voorspel dat je komend seizoen de grootste stijger wordt.

Max kwam dus ook weer eens langs. Wat die de afgelopen jaren gedaan heeft weet ik niet, maar in ieder geval is dat niet ten koste van zijn schaakinzicht gegaan. Hij kwam, zag en overwon.

Wie al lezend de stand heeft bijgehouden, weet nu dat er nog twee remisepartijen moeten volgen.

En zo is dat. De eerste was die van Patrick.  Toen ik keek, leek mij de partij zoals dat gebruikelijk is bij Patrick, hoogst ingewikkeld.  Hoe zij zich verder ontwikkelde, is mij ontgaan. Maar beider karakters kennende, moet remise wel het hoogst haalbare zijn geweest. Anders had noch de één noch de ander daarmee ingestemd.

Inmiddels was het kwart over twaalf en werd er nog aan één bord gespeeld; dat van Joop. Daar stond een eindspel op het bord waarbij ieder nog in het bezit was van een Toren, een Paard en twee pionnen. Dat was op zich natuurlijk al heel opmerkelijk: Joop die een eindspel speelt.

 Nog opmerkelijker was dat hij zich niet van de wijs liet brengen door het groepje toeschouwers dat zich rond zijn bord had verzameld. Maar het alleropmerkelijkste was natuurlijk dat  hij zich niet van wijs liet brengen door de zetten van Eric en vaardig naar remise afwikkelde.

Toen was het half één, was de simultaan afgelopen en de uitslag bekend; 12 – 6 voor Eric.

Gezien de kwali- en kwantitavieve tegenstand  is dit een uitslag om zeer tevreden mee te zijn (vanuit Eric gezien). Petje af en chapeau!

KLIK HIER voor de partijen

Doesburgse schakers beginnen simultaan

Dit jaar bestaat DSG, het Doesborghsche Schaakgenootschap, 141 jaar. Sinds mensenheugenis wordt het nieuwe seizoen geopend met een simultaan tegen de clubkampioen. Zo’n simultaan is de ideale manier om de sfeer binnen onze vereniging te proeven. Natuurlijk doe je er aan mee om te winnen, maar tussen de zetten door is er alle tijd voor uitwisseling van ervaringen, overleg, kennismaking.

Dit jaar is de simultaangever Eric Langedijk, die momenteel grotere bekendheid geniet vanwege zijn uitvoeringen van Canto Ostinato dan op grond van zijn ingenieuze matvoeringen. Dat dit niet terecht is, kunt u nu zelf ervaren.

Huisschakers, schakers die vroeger hebben geschaakt maar zijn vergeten dat het ooit hun hobby was en verder iedereen die er prijs op stelt eens een avond na te denken, zijn dan ook van harte welkom.

Op Maandag 1 september

In “ De Bonte Os”

Ooipoortstraat  9

Doesburg

Aanvang 20.00 uur

Deelname gratis.

Simultaan Jan 2012

Voor enige partijen KLIK HIER

RESULTAAT SIMULTAAN JAN

Jan - Steffen      0 - 1
      Paul         ½ - ½
      Chiel        ½ - ½
      Gastspeler   ½ - ½
      Fons         0 - 1
      Fred         ½ - ½
      Emile        0 - 1
      Robbie       ½ - ½
      Albert       1 - 0
      Joke         ½ - ½
      Joop         ½ - ½
      Patrick      0 - 1
                   _____
SCORE              4½-7½

Jan-Albert
In deze Siciliaan ging het gelijk op tot ik een stuk ruilde voor 2 pionnen. En zoals Robbie al zei: “Dit is meestal niet goed, als er geen goede aanvalskansen tegenover staan” Dit bleek ook nu dus; ik werd opgerold.

Jan-Patrick
Ik speelde weer eens Scandinavisch (e4 – d5) tegen Jan. We schoven wat stukken naar goede plekken.
Jan rockeerde al snel op zet 7; ik wachtte nog even omdat ik veld d4 onder controle wou hebben en rockeerde pas op zet 16.
Op zet 14 viel ik de toren van Jan aan die hij op b1 had gezet. Hij speelde hierop d3 ipv het door mij sterker geachte Lb2. Hierdoor kreeg Jan een mindere pionnenstructuur. Mijn stukken konden beter samenwerken. Ik kwam een pion voor te staan, maar moest uitkijken voor een lastige penning. Ik rockeerde, verdubbelde de torens en niet zoveel later had Jan er niet zoveel zin meer in.

(Geen zin meer in? Ik zag er geen gat meer in: pion achter, een open lijn waarop twee vijandelijke torens stonden, geen aanknopingspunten, geen plan. Jan)

Jan-Emile
Jan en ik speelde onze goede oude bekende gesloten Siciliaan, waarbij zwart op f4 voor de verandering f5 speelde , twee paarden van wit terug kon sturen en gemakkelijk spel kreeg. Jan was zo aardig om een paardoffer aan te nemen, waarna ik hem mat kon zetten.

Jan-Joop
Jan en ik speelden de vertouwde Siciliaan; een opening die we regelmatig op het bord hebben bij het vluggeren. Dan ga je al gauw iets anders proberen om Jan niet op de automatische piloot te laten draaien. Lang ging het gelijk op. Maar op de tiende zet al f5 spelen gaf blijk van veel ongeduld van mijn kant. Het daarna inslaan op e4 maakte de zaak alleen maar vervelender voor zwart. Gelukkig maakte Jan daar niet optimaal gebruik van. Het door Jan laten slaan van mijn loper op g7 was ook al geen goede gedachte. Daarna ging ik helemaal op avontuur en sloeg ik enthousiast met mijn toren op zijn loper in met de gedachte dat daarna een uitgebreide slagpartij zou volgen waaruit ik iets beter uit te voorschijn zou komen. Ook hier maakte Jan geen optimaal gebruik van de hem geboden kansen, maar hij stond ondanks dat toch iets beter. En toen begonnen we langzamerhand aan het eindspel. Door wat slordige keuzes raakte ik langzaam twee pionnen achterop en kon er tegen het eind weer eentje terug winnen. Het eindspel dat daarna op het bord verscheen was voor ons reden om remise overeen te komen. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat Fritz duidelijke winstkansen voor wit zag. Gelukje voor mij.

Ravensteijn - Brouwer.
De voorzitter begon met wit zijn stimultaan partij tegen Brouwer.
Brouwer vond dat Ravensteijn wel weer heel snel langskwam.
Jan startte een aanval op pion f 7 met drie stukken met daarbij de dame op h5. Deze dame was daardoor niet zo actief.
Brouwer kon deze aanval met 3 stukken pareren zonder dame , die actief in de linies van Ravensteijn werd, wat hem 2 pionnen opleverde en het initiatief. Doordat zwart zijn loper gedekt tussen de dame en de toren van wit kon plaatsen gaf wit het op.

Jan-Fons
Jan vermoedde al iets want hij zei dat ik deze avond historie kon schrijven.
Na een ietwat rommelige opening stond ik eerst iets voor en opeens een stuk tegen twee pionnen achter.Hoe dat gekomen is kan ik niet meer reconstrueren, maar deze situatie komt mij wel bekend voor.
Door een simpel pionzetje in het centrum keek mijn loper naar een ongedekt paard op de a-lijn.
Ik denk dat Jan geen zicht op de a-lijn had, want bij de volgende beurt heb ik dat paard maar gepakt.
Ik wilde de loper graag weer in het centrum hebben en Jan werkte hieraan mee want hij zette het andere paard ongedekt, maar wel met schaak, op de plek waar ik de loper wilde hebben.
Die heb ik toen ook maar gepakt, want Jan had weer de a-lijn waar de loper nog stond over het hoofd gezien.
Ik stond nu 2 stukken voor en Jan zag wel in dat dat teveel was en gaf heel sportief op.
Jan, bedankt maar let in het vervolg zelfs tegen mij wel op de a-lijn.

Jan vs Joke ½ - ½
Jan begon voortvarend met een veel betere opening dan ik (Frans meen ik), ik deed daar iets verkeerd, waardoor ik eigenlijk bijna de hele partij flink onder druk stond. Meerdere keren bedacht ik me: ‘hoe kom ik hier in vredesnaam nog goed uit?’. Ik weet niet of ik nou zo goed verdedigde of dat Jan toch zo nu en dan iets over het hoofd zag, maar ik kwam er wel uit. In die periode kon ik zelfs meermalen een pion pakken, maar ik durfde niet goed, omdat dan Jan z’n pionnen daar wegwaren en hij met zijn torens daardoor vrij baan had op mijn koningsstelling. Maar zo tegen het einde van de partij kwam ik eindelijk uit die onderdrukking vandaan. Ik kwam zelfs een pion voor en we belandden in een eindspel met pionnen. Daar ik dat altijd wat moeilijk vind, dacht ik, kom, ik bied remise aan, ‘ns kijken of Jan dat ook wil. En ja, dat wilde Jan wel…. Hij vond overigens dat hij dat wel verdiend had, nadat hij al die tijd de aanval had gehad maar er nu toch niet beter voor stond. Het kan zijn dat hij eigenlijk had moeten winnen, maar hij deed dat niet! Hihi Misschien had ik zelfs nog kunnen winnen, als ik het eindspel perfect uit had gespeeld. Maar ja, je kunt niet alles hebben hè? ;-) En ik vond het wel prima zo.

Voor enige partijen KLIK HIER

Simultaan Robbie 19-9-2011

Robbie - DSG:   8 - 3

Ondanks twee afmeldingen wegens vakantie en huwelijk van een zoon, was het aantal optimisten dat aan het begin van de avond nog het idee had tegen Robbie enige kans op succes te hebben, verrassend hoog. Behalve acht ouwe getrouwe DSG-rotten schitterden door aanwezigheid Bent - de zoon van Frank S -, good old Herman Starink en Joke, Doesburgs hoop in bange tijden.

Om tien voor half negen werd de eerste zet gedaan en al gauw was duidelijk dat Robbie er zin in had. In hoog tempo ging hij langs de borden en amper had je je zet genoteerd of daar stond ie al weer. Vreselijk! Tijd om even een kop te halen of een sigaret te roken kreeg je nauwelijks, laat staan dat je op je gemak met je buurman kon overleggen wat de beste voortzetting zou kunnen zijn.

Om kwart voor elf had hij de klus geklaard. 7 Overwinningen, 2 remises, 2 nederlagen.
Een score van 72,3%. Door Robbie gebruikte bedenktijd per partij: 13 minuten en een paar seconden. Hier had een kampioen huisgehouden. Klasse, meneertje.

Uitslagen:

Robbie – Paul           0 – 1
       - Bent           ½ - ½
       - Steffen        1 - 0
       - Fons           1 - 0
       - Albert         1 - 0
       - Jan            1 - 0
       - Emile          ½ - ½
       - Joke           1 - 0
       - Chiel          1 - 0
       - Herman S       0 - 1
       - Patrick        1 - 0

Simultaanimpressies Robbie – DSG.

Bent: Ik kwam redelijk uit de opening Nadat Robbie het initiatief had gekregen, rokeerde hij lang waardoor ik de aanval en het initiatief kreeg. Ik won nog ergens een pion. Maar enkele zetten later werd na zetherhaling de vrede getekend.

Albert: In de opening speelde ik weer eens te onnauwkeurig. Waardoor ik al snel een stuk achter kwam. Tegen Robbie is dat fataal. Ik kwam steeds meer in de verdrukking en moest opgeven.

Chiel: We kwamen goed uit de opening en wisselden vrij vlug de paarden en de lopers af. Er bleef een groot aantal pionnen over waardoor we een leuk eindspel kregen. Robbie wikkelde beter af dan ik zodat hij een Koning + Toren overhield.

Steffen: Robbie heeft gewoon verdiend gewonnen. Zijn snelheid brak mij.

De opening verliep rustig, totdat Wit 2 stukken had gericht op een pion.  Zwart wist die pion nog wel te redden, maar daarmee niet de wedstrijd! Wit kreeg vat op de zwarte stelling en sloeg 2 pionnen weg. Stukken afruilen en een meerderheid aan pionnen die rustig maar gestreng voorwaarts liepen,  werden fataal voor Zwart.

Knap gedaan van Wit!

Jan: Nauwelijks had ik mijn elfde zet genoteerd of daar stond ie al weer. Ik pakte mijn Paard

op f8, wat goed was, maar zette het in mijn verbouwereerdheid niet op f6, wat goed was,

maar op e7, wat fataal was. Nu blokkeerde ik mijn Loper op f8 en Robbie kon grijnzend met een Paard schaak geven op d6. Die grap kostte me twee pionnen en een stuk. En de partij, natuurlijk.

Emile: Na een d4-opening kwamen er twee symmetrische stellingen op het bord waarbij al snel de Lopers en de Dame werden afgeruild. Robbie kwam een pion voor, maar gaf die in het eindspel terug, waarna een remisestelling ontstond. En zo bleef het.

Joke: Vrij vlot kwam ik met drie pionnen achter elkaar te staan, verticaal dus. Verder lange tijd gelijke stand. Mijn Paard en zijn Paard + enkele pionnen bleven over, waarna Robbie met zijn pionnen uiteindelijk beter kwam te staan en kon doorlopen. Zover heb ik het maar niet laten komen…

Herman: Damegambiet leidde naar zwarte Torenaanval op de a-lijn die door Wit werd afgeslagen. Vervolgens kwam er een witte opmars met twee paarden langs de open a- en b-lijn. Die leidde tot een aanval op de achtergebleven zwarte c-pion.  Die kon doon door Zwart worden afgeslagen, waarna de Dames werden geruild. Vervolgens omsingelde Zwart een wit Paard dat nergens meer heen kon. Zwart wist de witte c-pion te veroveren en te behouden en veroverde nog een tweede pion. De witte Koning, die ver was opgerukt, moest terug. De zwarte Koning achtervolgde zijn witte collega en veroverde een derde pion. Toen gaf Wit op.

Patrick: In een prima stelling, alle stukken stonden goed, koos ik voor een agressieve Damezet. Ik gaf bewust een randpion want ik verwachtte daarna nog beter te staan. Helaas moest ik de Dames ruilen na twee schaakjes van Robbie. Mijn Koning stond nu ook minder prettig en de partij kantelde. Niet veel later stonden mijn stukken door deze Koning elkaar in de weg. Ik ging op zoek naar een Schwindel, maar hierdoor verloor ik een stuk waarna het wel gebeurd was. Robbie speelde het rustig uit.
Fons: Ik had Robbie gevraagd om met e2-e4 te openen en dat deed hij. Mijn plan was om deze openingen afgelopen zomer te bestuderen en à la Herman Rensen te gaan spelen. Daartoe had ik van Paul een boek geleend en dat heb ik een half jaar hier in huis gehad. Achteraf gezien had ik het boek toch vaker dan een keer moeten openen. Verder ging het zoals ik gewend ben, geen grote blunders, maar na de opening zag ik al dat Robbie dusdanig afruilde dat we wel lang evenveel stukken hadden, maar dat die van mij niet goed stonden. Verder verdwenen ineens de stukken vrij snel van het bord, zodat verder spelen zinloos was en ik Herman Staring kon gaan helpen.

Simultaan Patrick 2009

Wedstrijdverslagjes van de simultaan,  
geschreven vanuit de optiek van de zwartspeler.

Patrick – Frank S: 0 – 1
Na 1. d4, g6! 2. Lg5, Lg7 voorkwam ik Patricks lijfvariant en kwamen we in een soort Koningsindische/Benoni-achtige stelling waarbij zwart een prachtige loper op g7 had. Toen Patrick ook nog zijn zwartveldige loper afruilde tegen een paard en het centrum openging, kwam zwart veel beter te staan. Uiteindelijk brak Zwart door het centrum met zijn c-pion en verloor Wit geforceerd een stuk op de 19de zet. 0 – 1

Patrick – Joop: 1 – 0
Al snel in de opening kon Patrick een pion winnen, maar hij verkoos een actievere stelling. Daarna zag ik een mooie aanval met twee stukken, maar die werd door Patrick perfect gepareerd. Leermoment voor mij: mijn aanvallend stukken meer ondersteunen.
Patrick kwam een stuk voor, als compensatie kreeg ik twee pionnen die moeilijk te verdedigen waren. Eén viel, de ander werd een keiharde vrijpion. Op het moment suprême de pion te snel willen laten promoveren. Stom, stom, stom!! Winstkans weggegeven.

Patrick – Steffen: 1 – 0
Zwart begint met een Dameaanval, maar die levert niet veel op.
Wit brengt Loper en Dame in stelling op f7, waardoor Zwart e6 moet spelen. Dat leidt tot loperverlies doordat Wit met zijn Paard een vork kan geven. Dan offert Wit een Paard op e6 voor een sterke aanval en het breken van de stelling.. Als Wit zijn andere Paard er weer bij heeft gehaald, wordt zwarts verdediging geheel opgerold met mat als gevolg.

Patrick – Frank vdR: 1 – 0
Gesterkt door de lessen van frank, begon ik aan de partij. Patrick begon met het voorspelde d4, dus dat beloofde veel. De zojuist doorgenomen zetten duizelden door het hoofd. Met een mix van openingsstrategieën hield ik mij staande. Het leek een tijdje redelijk gelijk op te gaan. Met slechts 1 pion achterstand doorzag ik Patricks aftrekaanval met schaak en damewinst. Het half uur bedenktijd dat ik nodig had om hier uit te komen, werd me niet gegund. De gekozen oplossing maakte de afloop niet minder dramatisch, hetgeen mij noopte het bijltje er bij neer te gooien.

Patrick – Robbie : 0 – 1
Na een enerverende opening kwam ik een pion voor. Even later zag Patrick iets over het hoofd en haalde ik de tweede op. Na een poosje en nog een pion werd het penibel en kon Patrick uiteindelijk opgeven.

Patrick – Giel: 1 – 0
Na een rustige opening waarbij op de zesde zet loper en paard werden geruild, kwabbbelde het een hele tijd door een goed middenspel, waar ik redelijk maar niet goed uitkwam. Na stukken- en pionnenomruil kwam ik er slecht uit en gaf op.

Patrick - Jan: 0 – 1
In de opening offerde ik heel bewust mijn e-pion om wat ruimte voor m’n stukken te krijgen. Dat was veel minder snugger dan ik dacht, want Patrick kreeg daardoor een stevig en dreigend pionnencentrum. Maar gelukkig overzag hij rond de 25ste zet een tussenschaakje, wat hem een Toren kostte. En zie nu toch aan!... Wat een ruimte op de g- en h-lijn…. Wat een mooie open f-lijn…. Wat een goed idee om op de zesde zet een pion te offeren…Mat was nu nog een fluitje van een cent.

Simultaan Patrick 2007

Patrick verslaat DSG met 7 - 4.

"De Bonte Os" waarnaar we uitgeweken waren, bleek een prima locatie te zijn.
Veel ruimte, goed licht, prettig zittende stoelen. Alle aanwezigen waren het er over eens dat dit ons clublokaal moet worden.


Een klein minpunt was de opkomst die aan de matige kant was. De voornaamste reden hiervoor was het late moment waarop datum, plaats en tijd naar buiten werden gebracht, waarvoor ook redenen waren. Diverse belangstellenden, zowel van binnen als van buiten de club, moesten verstek laten gaan wegens verjaardagen, familiebijeenkomsten, vakantie en andere verplichtingen.
Dat geeft dan wel weer hoop voor de volgende simultaan die we zullen organiseren.

De simultaan zelf

Groot was de opkomst dus niet, sterk was ze wel. Aanwezig waren onder andere Frank S. en Eric, de 2 vorige clubkampioenen, eerste-team spelers Robbie en Paul, en niet te vergeten Chiel, de nooit te onderschatten outsider.
Wanneer je er een van hen in een reguliere partij tegenover je krijgt, belooft dat al een zware avond te worden, laat staan als je het tegen dit hele stel moet opnemen. Maar Patrick hield zich bewonderenswaardig staande.
De eerste die hij versloeg was Bent, een zoon van Frank. Voor Bent duurde het allemaal lang. Hij verloor eerst zijn concentratie, toen wat pionnen, daarna de partij.
De tweede partij die beslist werd, was die tegen Chiel. Patrick gaf zijn Dame weg en wat je Chiel geeft krijg je nooit meer terug.
Paul was dicht bij mat en Patrick dicht bij winst. Maar mat zat er niet in, wel eeuwig schaak of herhaling van zetten. Remise dus. Daarna legden Jan en Albert geruisloos het loodje en hun koning om. (3,5 - 1,5 voor Patrick).
Tegen Eric dacht Patrick dat hij een geofferd stuk terug kon winnen, maar hij overzag een tussenschaakje.
Dat offeren werkte aanstekelijk. In een moeilijke stelling offerde Frank een stuk. Of hij er voldoende compensatie voor kreeg was niet duidelijk, maar Patrick ging akkoord met remise.


Robbie won eerst een pion en toen nog een en toen... winst voor Robbie dus. (Patrick - DSG: 4 - 4).
3 Partijen waren er nog aan de gang. De enige vrouw onder de aanwezigen hield lang stand. Patrick won een Toren, die hij wat later weer teruggaf. Maar Patrick had een machtig Paard dat hongerig bleek en als een soort Pacman al haar pionnen opslokte, terwijl de enige vrouw onder de aanwezigen een machteloze Loper had.
Leuk was de partij tegen Steffen. Patrick won een stuk tegen een handje pionnen. Ze verzeilden in een eindspel dat het verdiend om opgenomen te worden in een hoofdstuk " matbeelden met Paard en Toren".
Dit was de eindstand:


Van iedereen hield Joop het het langste vol. Het was een ingewikkelde partij die uitmondde in een ook al ingewikkeld dubbel toreneindspel. Voor Joop was het te ingewikkeld.

En zo konden we na 3 uur en 45 minuten de balans opmaken.
Patrick - DSG: 7 - 4. Een score van 68.1%.

Niet gek, Patrick.

Eric en Jan.

Via de volgende link een impressie van de simultaan, de lokatie, de deelnemers en de toeschouwers.

Frank S.


Fotoverslag>>